“De dag dat ik verslaafd raakte..” – Jim Kriens

“Hoe ben jij eigenlijk in het televisie-wereldje gekomen?”, vroeg ik gisteren aan een cameraman tijdens onze dienst bij SBS6. Hij vertelde me dat hij eerst 9 jaar als stukadoor had gewerkt en  toen via een vriend in het filmwereldje terecht kwam. Later kreeg hij de ultieme kans om als camera-assistent te beginnen bij RTL. “Maar stel nou dat die vriend je niet gevraagd had om mee te gaan naar de set?”, vroeg ik mij hardop af. “Dan had ik nu naar alle waarschijnlijkheid niet bij de televisie gewerkt”, was zijn antwoord.

Iedereen is met zijn eigen eigen kansen in deze boeiende wereld terecht gekomen, zo ik ook…

Ik was twaalf en eindelijk was het moment daar… Ik kreeg een televisie op mijn kamer. Al mijn vriendjes hadden er allang één, dus nu hoorde ik erbij. Wat voelde dat stoer! Voor het slapen gaan, ging ik zappend langs alle zenders. Mijn moeder had al twintig keer gezegd dat ik moest gaan slapen, maar het gebeurde regelmatig dat ik de volgende dag wakker werd met de televisie nog aan.

Zo ook die ene zaterdagmorgen; ik werd wakker door het geluid van ‘de kabelkrant’, een programma van de lokale omroep (de TROM, Televisie Radio Omroep Merwestad). Alsof het zo moest zijn, was de omroep op zoek naar een presentator/presentatrice voor het programma ‘TROM Junior’. Ik was gelijk enthousiast en kroop achter mijn typemachine. Stop met zoeken, hier ben ik!  Na twaalf keer opnieuw te zijn begonnen met mijn allereerste sollicitatiebrief, verdween hij in de brievenbus!

En die twaalf pogingen waren niet voor niets; een week later fietste ik, zenuwachtig, naar de studio om een screentest te gaan doen. Ik had geen idee wat me te wachten stond. “Een screentest? Daar had ik nog nooit van gehoord”. Maar vol goede moed stapte ik het gebouw binnen.

Dita en Piet stonden al klaar om mij te begeleiden. Ik liep achter ze aan door een lange gang met  aan het einde van de gang  dè televisie studio. Ik liep naar binnen en zag daar het (achteraf gezien, gammele) decor staan van ‘het nieuws’. “Wow!”, ik was in shock! Nu al was mijn dag geslaagd. Zeker toen Dita en Piet uitlegde dat ik plaats mocht nemen achter de desk van het nieuws en een tekst ging presenteren vanaf de autocue. “Ik mocht gaan zitten waar alle presentatoren van het nieuws normaal zaten. Super Vet!”.

Daar zat ik dan. Vol zenuwen wachtte ik tot Piet  aftelde door de “GOD knop” (zo kunnen regisseurs via een intercom met de studio praten).

5…4…3…2…1…Actie!

Trots vertelde ik thuis alle avonturen die ik had meegemaakt, dit was wat ik wilde! Een dag later ging de telefoon… Ik was aangenomen als een van de presentatoren van het kinderprogramma TROM Junior. Die dag heeft mijn leven veranderd. Want als ik die avond mijn televisie wel uit had gezet, had ik dan überhaupt wel bij de televisie gewerkt?

Op dit moment zit ik ongeveer vijftien jaar in de televisiewereld en “jeetje, wat heb ik al veel meegemaakt”. Begonnen bij de lokale omroep als presentator,  door naar de regionale omroep als regisseur en vervolgens regisseerde ik ‘Big Brother,  bij Endemol. Wat een feestje was dat, met maar liefst 55 camera’s en al die  beeldschermen in de regie. Hier heb ik veel collega’s ontmoet waar ik nu nog steeds intensief mee samenwerk, bijvoorbeeld bij het RTL Nieuws, SBS6 of gewoon binnen New Sense Media.

Hoe houd ik het vol? Vanaf de eerste dag, dat ik in Dordrecht die kleine gammele studio binnenliep, tot nu….Ben ik 24/7 met televisie bezig. De kansen die wij aangrijpen, brengen telkens weer nieuwe kansen met zich mee. Dit maakt dat er nog zoveel mooie dingen in de toekomst liggen. Dit is simpelweg mijn passie.

Kortom; Ik ben gewoon verslaafd aan televisie!

By | 2017-07-14T10:08:38+00:00 februari 1st, 2017|Persoonlijk, TV|0 Comments

Leave A Comment